Na de Mythe

Na de Mythe, altaarstuk voor het gezin
2011
              
Hanneke de Munck samen met Jan van Schaik, beeldhouwer.




De schrijn heeft Jan van Schaik gemaakt van gevlochten wilgentakken, hij is 120 x 90 x1 90 cm hoog en krijgt vleugels en een predella met water/aarde waar de wortels in zullen gaan groeien en een bovenbouw van uitlopende groeiende takken.

De totale hoogte wordt ca. 3 meter.

Het beeld werd gemaakt door Hanneke de Munck van een kersenboom uit Friesland, 100 cm hoog; Het Gezin.

Jan van Schaik: Een gezin is zoiets prachtigs om mee te maken; om in de kinderen de levenskracht te zien ontwikkelen…..
Het beeld van de kersenboom dat Hanneke wil maken moet over zijn eigen gezin gaan:
De vader draagt het jongste kind op zijn arm en de moeder houdt de kleuter vast die de wereld in wil stappen. In het ontwerp zit veel beweging. We vinden dat de boomstam goed geschikt is voor het beeld; dat 100 cm hoog wordt.  De schrijn van gevlochten wilgentakken wordt een vroeggotische vorm en krijgt vleugels en een predella met aarde waar de wortels in zullen gaan groeien en een bovenbouw van uitlopende groeiende takken.

Het wordt de wereldboom Ygrazil uit de Edda.
Hanneke zou ook graag de eekhoorn willen maken die in die boom woont.

Hanneke de Munck: Een altaarstuk opgedragen aan het gezin vat ik breed op: het gezin van de mensheid, met zorg en aandacht voor elkaar. Verbondenheid is ons gezamelijke thema. Dat het beeld in deze beperkte ruimte staat zal wat benauwend werken, echter de beschutting is  noodzakelijk voor het gezinsleven.  De beweeglijkheid van het beeld werkt heel goed samen met de boog van de koepel en de groeiende takken. Na de WTC expositie werk ik het beeld verder door.




Opmerkingen van Jan van Schaik over Na de Mythe:

Ik maak samen met Hanneke een beeld.

Zij heeft een kersenboom

Ik de wilg.

 

Zij pikt feilloos mijn thema op.

Ik ben ontroerd door het beeld wat ze maakt

Een gezin.

 

Vader, moeder, zoon, zoon.

 

Daar mag ik een schrijn voor maken.

Vlechten, levende staken tot een onderkomen laten uitgroeien.

Als beschermende handen rondom de vier figuren.

 

Een idylle?

Zo lijkt het

Zo is het niet.

 

Wat van een afstand mooi lijkt

Is wreed van dichtbij

Maar ook het omgekeerde is waar.

Want van grote afstand

Is er geen goed of lelijk

Zijn het processen van verandering

 

Groei en verval zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden

Gaan organisch in elkaar over.

 

In ons gezin kwamen twee kinderen

Die niet meer bij hun moeder konden woonden

Groot verdriet aan de ene kant

Toenemend geluk aan onze kant.

 

Een van de twee balanceerde na zijn geboorte maanden

Op het randje van leven en dood

Nu leeft hij en is een bron van blijdschap

Gaande weg blijkt hem een geestelijke beperking te zijn overkomen

Elke kleine stap vieren we als een grote vooruitgang.

 

Voorbij de mythe

We leven het echte leven

 

De sokkel van ons beeld

is een beeld op zichzelf

Water en Wortels

In een donker verbrand blok

De onderwereld

 

De bovenwereld is de huif, de schrijn

Het hout leeft het draagt blad.

 

In deze groene long

Staat het gezin

 

Gekwetst en gedeukt

Scheuren in het hout

Vol levenskracht

Beeld het innige verbondenheid uit

De vrouw geeft het oudste kind al vrijheid

Hij mag zelfstandig zijn stappen te zetten.

 

De man draagt de jongste.

Wanneer zal hij zelf gaan lopen?

 

De toekomst is uiterst onzeker

We leven nu.

Voelen ons een

 

Lente

De schrijn is gevlochten van traditioneel verbouwde wilgenteen

In de lente zetten mandenvlechters bossen teen met de voeten in het water

Als de bladvorming goed op gang gekomen is.

Komt het moment om ze te schillen

Zo wordt witte teen verkregen.

Dat kun je zien als een wedergeboorte

 

Zomer

Het beeld zal groeien zolang het water heeft,

Gaat het na de expositie de tocht naar Hannekes atelier overleven?

Kunnen we de zomer doorkomen met de tenen drijvend in het IJ?

Zodat de schrijn door kan blijven groeien?

 

Herfst

Uiteindelijk zullen we het beeld oogsten

En in de winter op slaan in het droge atelier

Dan sterven de tenen

En krijgt het beeld zijn voltooiing

Met een pruik van eenjarig lot

en

Bossen harig verdroogde wortels aan de voeten van de tenen.